Thema's / Anders werken en organiseren

Nicole valt tijdelijk in op een Covid-afdeling: “Ik kan niet thuis zitten en niets doen”

Nicole Hoos is yogadocente. Al ruim tien jaar helpt ze mensen van stressgerelateerde klachten af, geeft ze workshops en zelfs ouderenyoga. Daarvoor werkte Nicole een tijdlang als ziekenverzorgende in een verpleeghuis. Toen zorgorganisaties extra hulp konden gebruiken door het coronavirus besloot Nicole om zich aan te melden als vrijwilliger bij het project ‘Extra handen voor de zorg’. “Ik kan niet thuis zitten en niets doen, als ik weet dat ik nodig ben daar,” vertelt Nicole. Nu heeft ze een tijdelijk nulurencontract en werkt ze in de weekenden als verzorgende bij Zorgpartners Midden-Holland. “Ik blijf gewoon, tot het weer oké is.”

“Ik mocht geen yogales meer geven,” vertelt Nicole. “En ik voelde me wel geroepen om me in ieder geval voor het project op te geven.” Dus schreef Nicole zich via de website van vakbond NU’91 in. Niet lang daarna nam Care2Care contact met haar op. “Soms blijft het bij goede initiatieven, maar weet je niet of je daadwerkelijk ingezet wordt. Maar dit vond ik heel goed georganiseerd,” zegt Nicole. “En ik vond het heel vlot gaan.”

Werken op een Covid-afdeling

Nu werkt Nicole in ieder geval het komende halfjaar op een afdeling die is getroffen door corona. “Zo’n afdeling gaat dan dicht,” zegt Nicole. “En het werk is zwaar, dat maakt wel indruk.” Dit komt doordat je als zorgverlener goed moet nadenken bij wat je doet. De bewoners zitten in isolatie en worden op hun kamer verpleegd. “Je kent het werk,” vertelt Nicole. “Maar je moet bij alles nadenken. Die pen die ik nu vasthoud? Die moet ik straks ook ontsmetten. En als je iets vergeten bent, moet je iemand gaan roepen in de hoop dat ze je horen. Je mag niet zomaar de kamer af.”

Apart pauzeren

Op dit moment is een van de afdelingen waar Nicole werkt coronavrij. Maar toen dat niet zo was, moest Nicole veel maatregelen toepassen voor ze haar dienst kon beginnen. “Voor de afdeling stond een tafel en daar moest je in volgorde dingen aandoen,” legt Nicole uit. “Dus eerst een mondkapje, dan handschoenen, een spatbril en als laatste het schort.” Die beschermende kleding hield Nicole continu aan, op haar pauzes na. “Na zo’n drie uur ging ik pauzeren. Dan liep ik via de noodtrap naar buiten. Beneden stonden tonnen, daar deed ik alles ook in volgorde weer uit. En ontsmette ik eventueel nog wat ik had aangeraakt. Mijn leesbril, bijvoorbeeld.” Pauze hield Nicole op een speciaal daarvoor aangewezen plek. “Zo was ik gescheiden van collega’s en kon ik hen niet besmetten.” Nu zijn de maatregelen iets versoepeld en werkt Nicole alleen nog met een mondkapje.

Creatieve oplossingen

Van heel dichtbij ziet Nicole wat het virus voor iemand kan betekenen. En dat brengt nieuwe inzichten. “Het is echt een luxe dat we gewoon overal heen kunnen gaan. Dat de bewoners dat niet kunnen, vind ik heel erg. Dat leidt ook tot creatieve oplossingen van het personeel. Zoals een hoogwerker waarin familie voor het raam kan zwaaien. “Een heel mooi initiatief van het personeel. En je merkt ook dat mensen daar heel blij van worden.” 

“Het is net als fietsen”

Hoewel ze het best spannend vond om weer terug te zijn in de zorg, merkte Nicole al snel dat ze haar oude vak niet was verleerd. “Het is net als fietsen, eigenlijk. Het zijn de details die anders zijn, maar grotendeels is alles hetzelfde.” Het werk geeft haar voldoening. “Het is echt meedenken wat je kunt doen nu. Zo was een bewoner tijdens mijn dienst haar elastiekje kwijt en overal aan het zoeken. Op een gegeven moment zat mijn dienst er bijna op. Toen heb ik haar mijn eigen elastiekje gegeven en was ze zo blij. Ze kan niet even zelf naar de Kruidvat nu om nieuwe te halen. En thuis denk ik dan: misschien kan ik nog wel even elastiekjes meebrengen voor haar. Het gaat verder dan alleen maar verzorgen.”

 “Ik blijf zolang ik nodig ben”

“Door dit werk zie je hoe belangrijk kleine dingen zijn,” vertelt Nicole. Nicole hoopt dat de situatie snel verandert en blijft net zo lang tot de organisatie haar niet meer nodig heeft. “Mijn collega’s zijn gelukkig heel tevreden. Voor nu vind ik het heel leuk om te doen en ik blijf tot ik nodig ben.”

Deze website maakt gebruik van cookies

Deze website maakt gebruik van geanonimiseerde cookies om jouw gebruikservaring te optimaliseren en voor de analyse van onze website. Deze cookies kun je niet uitzetten. Bij het tonen en afspelen van YouTube video's worden cookies van derden geplaatst. Deze cookies van derden kun je wel uitzetten. Klik op "Akkoord" als je akkoord gaat met dit gebruik van cookies, klik op "Aanpassen" voor meer informatie en om zelf te bepalen welke cookies deze website plaatst.

Deze website maakt gebruik van geanonimiseerde cookies om jouw gebruikservaring te optimaliseren en voor de analyse van onze website. Deze cookies kun je niet uitzetten. Bij het tonen en afspelen van YouTube video's worden cookies van derden geplaatst. Deze cookies van derden kun je wel uitzetten. Klik op "Akkoord" als je akkoord gaat met dit gebruik van cookies, klik op "Aanpassen" voor meer informatie en om zelf te bepalen welke cookies deze website plaatst.